Amper drie dagen voor de start van de voorbereidingen voor de Grand Prix van China kwam het grote nieuws naar buiten: met Robert Doornbos heeft Nederland na elf maanden weer een Formule 1-coureur. Hij reed op vrijdagochtend klokslag elf uur lokale tijd de pitstraat uit als derde rijder voor Jordan. En dat bleef niet onopgemerkt.

Ondanks zijn drukke trainingsprogramma en het reizen van de ene naar de andere overzeese Grand Prix had F1-Planet.com's Stefan Zwinkels een exclusief interview met hem. Daarin blikt Robert terug op de dag waarop zijn grote droom werkelijkheid werd...

Het was na het afketsen van de Verstappen-deal met Jordan aan het begin van het seizoen toch wat stil geworden voor Nederland aan het Formule 1-front. Christijan Albers zat nog vast aan zijn DTM-contract met Mercedes en Verstappen zelf leek niet meer bepaald in de aandacht te staan bij de diverse teams. Velen vreesden dat het wat dat betreft wel eens een langdurige periode van droogte kon worden. Maar dan zagen zij een potentiële kandidaat over het hoofd: Robert Doornbos maakte in het afgelopen seizoen grote indruk in de Formule 3000 als teamgenoot van kersvers kampioen Vitantonio Liuzzi. In België won hij als eerste Nederlander ooit een wedstrijd in die klasse en daarmee vestigde hij definitief de aandacht op zich. Amper twee weken na de laatste wedstrijd van het seizoen maakte hij zijn opwachting in die andere pitstraat: als derde rijder bij Jordan in de Formule 1.

Het kan snel gaan. Zeker in de Formule 1, waar succes vergankelijker is dan waar ook en onderpresteren keihard wordt afgestraft. Bij Jordan was het na een teleurstellend seizoen van Giorgio Pantano tijd voor een wisseling van de wacht. Timo Glock nam zijn plaats in als tweede rijder en dat gaf Robert Doornbos de kans te debuteren in de derde auto. Een week van tevoren paste hij een stoeltje in de Jordan-fabriek om vier dagen later naar Shanghai te vliegen voor zijn allereerste meters in een Formule 1-auto. 

In veel opzichten een unieke gebeurtenis. Normaal is het gebruikelijk dat een coureur eerst buiten het oog van de camera's een verplicht aantal van 300 kilometers aflegt tijdens een testsessie, voordat hij een superlicentie krijgt toegekend. In het geval van Robert werd daar echter een uitzondering op gemaakt. Vanwege zijn goede presteren in de F3000 kreeg hij van de FIA toestemming en kon zijn lang gekoesterde droom definitief in vervulling gaan.

Robert, het waren letterlijk je eerste meters in een Formule 1-auto toen je op vrijdag als eerste het circuit op ging in China. Kun je onder woorden brengen wat er op dat moment door je heen ging?

Robert: "Eigenlijk van alles. Ten eerste een soort van opluchting dat ik mijn doel bereikt had, maar absoluut ook een gevoel van spanning of ik de verwachtingen waar zou gaan maken. En ik was natuurlijk onwijs blij dat het na een week vol hectiek eindelijk zo ver was".

Je bent een van de weinigen die die eerste kilometers aflegde voor het oog van de wereld. Was je je daar op dat moment van bewust?

Robert: "Ik was me er wel van bewust dat ik in het diepe gegooid werd, maar dat was eigenlijk niets nieuws. Ook in de F3000 en de Formule 3 was dat namelijk het geval. Vooraf had ik natuurlijk wel veel vragen gesteld en veel uitleg gekregen".

Doornbos zou de druk inderdaad goed doorstaan, want al binnen enkele ronden kon hij in de Jordan Ford tijden rijden, waarmee hij zich kon meten met de gevestigde orde. In dat eerste uur vrije training legde de Rotterdammer in totaal 23 ronden af met een snelste tijd van 1:39.244. Daarmee gaf hij maar 3,8 seconden toe op de snelste tijd van Anthony Davidson en was hij bovendien al meteen sneller dan Minardi-coureurs Bas Leinders en Zsolt Baumgartner. Een uitzonderlijk debuut van de Nederlander, zeker gezien het feit dat hij als een van de eersten naar buiten ging op de nieuwe baan en maar een beperkt aantal sets banden tot zijn beschikking had. 

In het tweede uur reed Robert nog 0,2 seconden van zijn tijd af, maar moest hij al vroeg in de sessie stoppen door een probleem met de Cosworth-motor. Desondanks waren er alleen maar tevreden gezichten rond de derde Jordan. Het was een zeer geslaagde dag en de reacties die volgden van de internationale media waren lovend. Teambaas Eddie Jordan zei zelfs verbaasd te zijn over de snelheid waarmee Robert zich in zijn nieuwe werksituatie aanpaste en al zo snel competitieve tijden op de klok bracht.

Heeft het je verbaasd dat je al zo snel mee kon komen met de gevestigde orde?

Robert: "Ja, toch wel een beetje. Maar aan de andere kant was ik nog scherp omdat mijn F3000-seizoen nog maar twee weken daarvoor was geëindigd. Fysiek is de F1 toch een stukje gemakkelijker dan de F3000. Al met al denk ik dat het een goede eerste dag 'op kantoor' was".

Je zegt: 'het was fysiek makkelijker'. Is het je fysiek gesproken zo meegevallen?

Robert: "Absoluut. Mijn trainingen bij het Formula Medicine programma in Italië waren van onschatbare waarde. Ook ging het me fysiek makkelijker af omdat er in de Formule 1 met stuurbekrachtiging wordt gereden en dat je niet met de hand hoeft te schakelen. Daardoor kon ik me vanaf het begin focussen op het circuit, wat natuurlijk nieuw voor me was".

Hoe was de samenwerking met het team?

Robert: "Top! Het was net als mijn eerste test voor Arden in de Formule 3000. In het begin keken de monteurs me een beetje aan van 'bewijs je eerst maar eens, dan zien we wel verder'. Al na afloop van de eerste training werden ze al wat losser en voelde ik al wat meer respect. Aan het einde van die dag was die drempel helemaal verdwenen en was er een vlot en soepel contact".

Je kreeg een forse boete voor te hard rijden in de pitstraat. De hoogte van dat bedrag - € 3750 - moet even schrikken zijn geweest...

Robert: "Haha, ja best wel. Maar gezien het vele geld dat er omgaat in de Formule 1 staat het wel in verhouding. Toch was ik blij toen Eddie Jordan me aanbood de boete te betalen".

Heb je zoiets door tijdens het rijden of hoorde je het pas achteraf?

Robert: "Ja, dat had ik direct door. De wagen accelereerde namelijk vol op een plek waar dat niet zou horen! Ik meldde dit direct via de radio bij het team en die zeiden dat ik me er maar niet al te druk om moest maken en me moest focussen op de hoofdzaken".

Toch zat het weekend er voor Robert als derde rijder alweer snel op. Vrijdag na de tests werd er geëvalueerd en was Doornbos nog altijd vol vragen aan zijn engineers. De rest van het weekend was het aan Nick Heidfeld en Timo Glock om de kleuren van Jordan te verdedigen. Robert aanschouwde het werk van zijn kersverse teamgenoten van dichtbij.

Hoe heb je de rest van het weekend beleefd?

Robert: "Eigenlijk was het een grote droom. Ik heb gelukkig veel support gehad en daardoor een goede eerste dag op kantoor beleefd. Pas bij terugkomst in Nederland merk je eigenlijk pas wat voor impact het gemaakt heeft. Toch heb ik er maar niet al te lang bij stil gestaan. Afgelopen weekend ben ik naar Japan gevlogen om daar te trainen en me voor te bereiden op de Grand Prix op Suzuka".

Hoe lang van tevoren was je op de hoogte van de interesse van Jordan en het feit dat je in Shanghai je debuut mocht maken?

Robert: "Als coureur wordt je eigenlijk pas op het laatste moment ingelicht. Dat was dus een dag voordat ik in de fabriek van Jordan het stoeltje ging passen. In het weekend dat daar op volgde zijn er met name veel zakelijke dingen besproken waar ik me gelukkig niet mee bezig hoefde te houden". 

Het was het eerste bezoek van de Formule 1 aan Shanghai, een ultramodern circuit. Wat waren jouw indrukken van het circuit, de accommodatie en de organisatie?

Robert: "Ik kan niet één ding bedenken dat niet klopte daar. Het circuit en de faciliteiten zijn gewoon van een ander level dan in Europa. Het was voor een ieder duidelijk dat de Chinezen tot in het kleinste detail waren voorbereid en een topindruk wilden maken".

Hoewel er van buitenaf niet van te merken was is China nog altijd een communistisch land. Heb je daar op de een of andere manier nog iets van kunnen merken?

Robert: "Nee, juist totaal niet. Op zondagavond woonde ik een feestje bij van Puma ergens op het dak van een wolkenkrabber in het centrum van Shanghai. Het was toen moeilijk te bevatten dat ik in China was. Het leek eerder New York".

Hoe werd de F1 door de Chinese media en fans ontvangen?

Robert: "Ik heb me in een land nog nooit zo welkom gevoeld als in China. Dat merk je ook op het circuit. Het was natuurlijk een vol huis op zondag en de Chinezen waren heel dankbaar dat dit westerse cultuurverschijnsel nu ook in hun land was neergestreken".

Al met al was het dus om meerdere redenen een memorabel eerste weekend voor Doornbos in de Formule 1. Zoals hij zelf al aangaf is terugblikken van korte duur. De sport is voortdurend in beweging, zeker nu er alleen nog overzeese wedstrijden op het programma staan. En niet de minste ook. De circuits van Suzuka en Interlagos zijn traditioneel de meest zware circuits van de kalender. Daar zal Robert moeten bewijzen dat zijn prestaties in China geen lucky shot waren. Nu hij een kijkje in de keuken heeft gehad, zal hij alles wat hij in dat eerste weekend heeft geleerd zo snel mogelijk moeten gebruiken op de baan. Wanneer de kritieken dan, na de laatste wedstrijd in Brazilië nog steeds zo lovend zijn als na de eerste zijn er goede kansen dat we Robert ook volgend jaar terug gaan zien.

Tot slot, de laatste twee wedstrijden van het jaar, Japan en Brazilië, zijn traditioneel zwaar voor de coureurs. Hoe bereid jij je daar op voor? 

Robert: "Ik ben afgelopen weekend (direct vanuit Shanghai, red.) speciaal terug naar Viareggio, Italië afgereisd om daar nog aan mijn nekspieren te trainen. Ik lijk ondertussen wel op Mike Tyson! In de gym hebben we ook een simulator waarop ik het circuit nog eens heb bereden. Maar bovenal zal mijn leerproces toch vooral in Japan zelf tot uiting moeten komen. Brazilië wordt daarna nog zwaarder omdat er tegen de klok in wordt gereden. Dan heb ik gelukkig al wel vier uur in de wagen gereden en weet ik dus ook wat meer van wat ik er fysiek van moet verwachten".

Na elf maanden heeft Nederland met Robert Doornbos weer een Formule 1-coureur.

Een week voor zijn debuut in Shanghai paste Robert een stoeltje in de Jordan-fabriek.

"Er gaat eigenlijk van alles door je hoofd. Een soort opluchting, maar ook een spanning of ik de verwachtingen waar zou gaan maken". 

In tegenstelling tot de meeste anderen legde Robert zijn eerste meters af voor het oog van de wereld.

Robert kon al direct competitieve tijden zetten en was uiteindelijk sneller dan Baumgartner en Leinders.

"In het begin keken de monteurs me aan van 'bewijs je eerst maar eens'. Al na afloop van de eerste training werden ze al wat losser.

De tweede sessie was van korte duur. Een motorisch probleem hield hem al vroeg aan de kant.

Veel ervaringen werden uitgewisseld met Timo Glock, die precies weet hoe het is om als derde rijder een Jordan te besturen.

"Het circuit en de faciliteiten zijn gewoon van een ander level dan in Europa. Ik kan niet één ding bedenken dat niet klopte daar".

Of zijn naam ook in 2005 op de Jordan prijkt? De tijd zal het leren...