Onder de maat

Voor het seizoen 2004 waren de verwachtingen bij BMW.Williams hooggespannen. Het team had het met het radicale ontwerp van de FW26 over een andere boeg gegooid en de lange samenwerking tussen beiden zou nu eindelijk vruchten moeten afwerpen. Van het optimisme bij de teampresentatie is inmiddels weinig meer over. Williams heeft de hoge verwachtingen verre van waar kunnen maken.

Hiervoor zijn verschillende oorzaken aan te wijzen. De FW26 blijkt zeer lastig af te stellen. Vooral in de langzame bochten kampen de coureurs met de balans van de auto. Daarnaast is de bandenslijtage gedurende de race groot, waardoor er onvoldoende consistentie is in de rondetijden. De belangrijkste oorzaak zit echter in de vele fouten die het team heeft gemaakt. Strategisch schoot het team te kort en de manier waarop het team diskwalificaties incasseerde in Canada en de Verenigde Staten is gewoon knullig. In beide gevallen waren de regels en procedures heel duidelijk, maar toch worden de fouten gemaakt.

Maar ook de coureurs gaan niet vrijuit. Juan Pablo Montoya noch Ralf Schumacher heeft optimaal gepresteerd. Beiden waren te vaak betrokken bij incidenten, die ze ver terugworpen in de races. Vooral Ralf Schumacher heeft wat dat betreft een beruchte eerste seizoenshelft achter de rug. De Duitser was abominabel in de duels en was vaak de aanstichter. Iets wat overigens niet het geval was bij zijn zware crash in de VS, die hem de komende maanden aan de kant zal houden.

De technische leiding bij Williams is tussentijds overgedragen en wellicht heeft dat ten grondslag gelegen aan het ongelukkige verloop. De nieuwe Technisch Directeur Sam Michael heeft echter nu de moeilijke taak het team zo snel mogelijk weer op de rails te krijgen. Het potentieel is er absoluut, maar om dat te benutten moet het team wel het een en ander op een rijtje zetten. 

De constante factor

Dat je met constant presteren heel ver kunt komen onder het huidige puntenregime, bewees Kimi Räikkönen vorig jaar. Renault heeft er duidelijk een les uit getrokken, want na Ferrari was het Franse team de meest constante factor in de top-6.  Toch waren de races van 'les Bleus' lang niet altijd even opzienbarend. Op pure snelheid hadden Trulli en Alonso het nakijken ten opzichte van de B.A.R's en absoluut gezien nam de achterstand ten opzichte van Ferrari toe.

Het is dan ook vooral te danken aan de betrouwbaarheid dat Renault de tweede positie in het constructeurskampioenschap voorlopig nog stevig in handen heeft. Daar waar B.A.R. en Williams vaak in de slotfase uitvielen, bleven Trulli en Alonso scoren. In Monaco was er bovendien de fenomenale overwinning van Jarno Trulli, die daarmee de enige is die de zegereeks van Michael Schumacher kon doorbreken. De Italiaan is bezig aan een uitstekend seizoen. Hij maakt weinig fouten en is, in tegenstelling tot vorig jaar, meestal sneller dan zijn teamgenoot Fernando Alonso.

Alonso is wat dat betreft toch wat teleurstellend. Hij had weliswaar een zware taak om de goede prestaties van vorig jaar te evenaren, maar met slechts één podiumfinish is het contrast daarmee wel erg sterk. De grootste achterstand liep hij vaak al op in de kwalificatie, waar hij een aantal keren in de fout ging. 

Voor de tweede seizoenshelft zal het vooral van belang zijn dat Renault motorisch meer rendement haalt uit de R24. De Renault V10 komt nog duidelijk te kort ten opzichte van Ferrari en Honda en dat is op dit moment de achilleshiel. Wanneer ze dat weet te verbeteren in combinatie met de huidige betrouwbaarheid, kan de tweede plaats ze eigenlijk niet ontgaan. 

Te weinig vechtlust

Sauber is al jaren een team dat niet bepaald opvalt door haar gedurfde aanpak. Degelijkheid en bedachtzaamheid staan bij de mannen uit Hinwil hoog in het vaandel. Maar hoewel dit over het algemeen vroeg of laat wel puntjes oplevert, kun je je afvragen of het het team wel verder brengt. Zeker dit seizoen heb ik de indruk dat Sauber er te weinig voor doet om hoog te eindigen, met als resultaat dat ze mijns inziens onvoldoende de mogelijkheden heeft benut. 

Je zou zeggen dat de ondersteuning van Ferrari het team dichter bij de top zou moeten brengen, maar uiteindelijk kan ze de middenmoot maar nauwelijks ontstijgen. Alleen de hoge betrouwbaarheid lijkt te wijzen op ondersteuning uit Maranello. Begrijp me niet verkeerd, Sauber is en blijft een privé-team met een beperkt budget, maar met een meer opportunistische strategie zou het team met meer regelmaat bij de eerste acht zijn geëindigd. Vooral omdat McLaren zo veel steken heeft laten liggen.

De coureurs, Giancarlo Fisichella en Felipe Massa zijn aan elkaar gewaagd. Fisichella duidelijk de meest ervaren man; in moeilijke omstandigheden de snellere, maar hij heeft aan Massa toch een hardere dobber dan hij aanvankelijk zal hebben gedacht. Hij lijkt er wat gelaten onder dat Sauber hem zo weinig middelen biedt om verder naar voren te komen. Felipe Massa is duidelijk gegroeid als coureur. Volwassener en duidelijk meer beheerst dan in zijn debuutjaar. Hij heeft absoluut de snelheid, maar zal constanter moeten gaan presteren.

Voor de tweede seizoenshelft geldt voor Sauber hetzelfde als voor Jaguar. Met de toenemende druk van Toyota zal het team echt meer beslagen ten ijs moeten komen dan in de eerste helft.

The Sleeping Giant

Toyota was in de eerste helft van 2004 echt een slapende reus. En dat is niet bepaald een positieve aanmerking, want het team heeft met de TF104 tot op heden de plank volledig misgeslagen. Het chassis kwam dramatisch aan neerwaarste druk te kort, waardoor Olivier Panis en Cristiano Da Matta vooral in de eerste wedstijden volstrekt kansloos waren.

Uithuilen en opnieuw beginnen was al snel de boodschap die Mike Gascoyne in zijn nieuwe functie als Technisch Directeur bij het team moest prediken. Opnieuw beginnen betekent dan ook letterlijk een nieuwe auto ontwerpen. Die zal vanaf Hockenheim inzetbaar zijn en vanaf dat moment mag verwacht worden dat Toyota het nodige terrein zal herwinnen. Gascoyne heeft het team inmiddels geherstructureerd en met name de ontwerpafdeling onder supervisie genomen. Er is dan ook veel aan gelegen dat de nieuwe auto wel gaat presteren.

Olivier Panis en Cristiano Da Matta konden vaak niet veel anders dan aanhaken en hopen op uitvallers. En juist dat laatste bleef meestal uit. Voor Toyota zelf was de betrouwbaarheid in tegenstelling tot de twee voorgaande jaren een sterk punt en dat is dan ook met name waar het team in de tweede seizoenshelft op verder moet bouwen. Belangrijk zal ook zijn dat de coureurs in de wedstrijden minder in de fout gaan. Panis en Da Matta ontvingen van alle teams veruit de meeste drive-through-penalty's voor uiteenlopende vergrijpen. Vooral in een situatie als waarin Toyota momenteel verkeert zijn die funest voor je kansen op punten.

Alle hoop voor de tweede seizoenshelft rust bij Toyota op de TF104B. Wanneer die inderdaad een significante stap voorwaarts brengt, moet de zesde plaats een realistisch doel zijn.

Steeds verder achterop

Minardi pakte in Indianapolis weliswaar voor het eerst in twee en een half jaar weer eens een WK-punt, maar het zegt niets over de staat waarin het team momenteel verkeert. In tegendeel zelfs. De harde conclusie na negen races moet zijn dat Minardi verder achterop is geraakt dan ze in jaren is geweest. De auto is in geen enkel opzicht Formule 1-waardig. Hij heeft een dramatisch slechte balans, te weinig motorisch vermogen en schiet bovendien zwaar te kort waar het de betrouwbaarheid betreft.

De budgetproblemen hebben er inmiddels voor gezorgd dat het team feitelijk met een doorontwikkeling van de auto van vorig jaar rijdt en met het huidige ontwikkelingstempo van de fabrieksteams is dat geen houdbare situatie. Gianmaria Bruni moest van de beide coureurs het vaakst met mechanische problemen naar de kant. De Italiaan heeft net als Verstappen vorig jaar de balen van de situatie, maar zal juist nu karakter moeten tonen.

Zsolt Baumgartner is duidelijk de mindere van de twee. In termen van talent hoort Baumgartner niet in de Formule 1 thuis, maar hij doet verder geen gekke dingen en weet de Minardi daardoor toch regelmatig aan de finish te brengen. In situaties als in de Verenigde Staten geeft dat de doorslag. 

Voor de tweede seizoenshelft kan Minardi dan ook alleen hopen op een soortgelijke race als in de VS. Normaal gesproken is het team kansloos voor punten, maar als er minder dan tien aan de finish komen, moet je als team daar gewoon bij zitten. Betrouwbaarheid is boven alles dan ook het sleutelwoord voor het kleine team uit Faenza.