Het seizoen 2004 is tot op heden een aaneenschakeling geweest van successen van Ferrari. En dan in het bijzonder van Michael Schumacher, want de Duitser steekt dit seizoen torenhoog boven alle anderen uit. Dat is aan de ene kant jammer, omdat de suprematie van Ferrari veel van de spanning rond het kampioenschap heeft weggehaald. Maar aan de andere kant zie ik het persoonlijk als iets positiefs. De Michael Schumacher die je nu ziet is Schumacher op de toppen van zijn kunnen. Hij is relaxt en in een vorm die je zelden meer iemand zult zien aannemen. Het is echt racen op het randje van het mogelijke en op zichzelf is dat natuurlijk iets heel bijzonders.

Verder is 2004 tot op heden natuurlijk het jaar van de ommekeer aan de top. Renault en B.A.R. hebben hun zaken duidelijk beter voor elkaar dan Williams en vooral McLaren en dat maakt dat we nieuwe mensen zien op plaatsen waar we ze voorheen niet verwachtten. Zo stond Jenson Button na het lange wachten prompt wedstrijd na wedstrijd op het podium, eindigde ook Takuma Sato een keer bij de eerste drie en behaalde Jarno Trulli een wel heel strakke eerste overwinning in Monaco. Voldoende stof die 2004 wel degelijk tot een leuk seizoen maakt. 

Stefan Zwinkels

Masters of the Universe

Ferrari is als vanouds weer de absolute supermacht in de Formule 1. Met uitzondering van de Grand Prix van Monaco werden alle wedstrijden op zijn naam gebracht door Michael Schumacher. En dat zegt alles over de dominantie die de Scuderia momenteel ten toon spreidt. De Ferrari F2004 is de concurrentie zo ver vooruit, dat het feitelijk niet uitmaakt welke strategie het team toepast. Twee of drie stops, Schumacher en vaak ook Barrichello eindigden toch steevast bovenaan.

Een belangrijke factor in het succes is Bridgestone, dat haar vorm na een moeizaam seizoen 2003 weer helemaal heeft teruggevonden. De Bridgestone-band is speciaal voor de F2004 ontwikkeld en is vooral zeer constant in de prestaties. Het stelt Michael Schumacher mede in staat om ver boven alle anderen uit te stijgen. De Duitser is dit jaar sterker dan ooit en dat is vooral omdat alle druk om hem heen is weggevallen. De records zijn binnen, de concurrentie laat het liggen en de Ferrari is ultrasnel en bovendien verbazingwekkend betrouwbaar.

De sterkte van Michael Schumacher is dit jaar de zwakte van Rubens Barrichello. Doordat Michael Schumacher zo sterk is, kwam de Braziliaan er dit jaar vaak niet bij in de buurt. Wat overigens niet wil zeggen dat hij niet goed presteert. Ook hij heeft in de eerste seizoenshelft weinig fouten gemaakt en was bovendien een constante factor waar het ging om podiumfinishes. 

De wereldtitels kunnen Ferrari door dit alles eigenlijk niet meer ontgaan. Het team kan het seizoen eigenlijk op haar dooie akkertje uitrijden, maar dat is juist de enige valkuil waar ze in kan stappen. Alleen door het momentum hoog te blijven houden kan ze voorkomen dat andere teams het gat gaan dichten. Gezien de organisatie en werkwijze van Ferrari zullen ze zich daar zeker bewust van zijn, al kun je voor de spanning en actie natuurlijk anders hopen...

Annus Horribilis

McLaren maakt dit seizoen een waar rampjaar door. 2004 is het slechtste seizoen voor het team in de 23 jaar dat Ron Dennis er aan het hoofd staat. De problemen met de MP4-19 zijn legio. Niet alleen worstelden de rijders met de balans en het remvermogen, vooral de betrouwbaarheid was ronduit beschamend te noemen. In negen races kwam er slechts tien keer een McLaren aan de finish en staat het team op een schamele vijfde plaats in het constructeurskampioenschap.

Een nachtmerrie, ook voor de coureurs die al hun hoop en inzet letterlijk in rook op zagen gaan. Met dank aan de mannen uit Stuttgart overigens, want de Mercedes-motor was in de meeste gevallen de boosdoener. Vooral Kimi Räikkönen werd in de beginfase van het seizoen race na race getroffen door motorische problemen. Soms ontstond het probleem nog voor hij zich goed en wel kon kwalificeren, soms pas tijdens de race maar vaak ook allebei. Om moedeloos van te worden. David Coulthard zag iets vaker de finish, maar zal zich ongetwijfeld een ander afscheidsjaar bij het team hebben voorgesteld.

Inmiddels is alle hoop voor de tweede seizoenshelft gevestigd op de nieuwe MP4-19B die naar alle waarschijnlijkheid in Frankrijk zal debuteren. Technisch Directeur Adrian Newey heeft de ontwerpfouten aan de achterzijde hersteld, waardoor de coureurs zich vaker vooraan moeten kunnen laten zien. Het is te hopen dat ook Mercedes binnenkort met een nieuwe specificatie motor komt, want anders ziet het er somber uit voor het team. Hoe groot de verbetering met de B-versie ook is, betrouwbaarheid zal in de tweede seizoenshelft cruciaal zijn. Anders is het seizoen niet meer te redden.  

Fast Sexy Lady

B.A.R. is dé revelatie van het seizoen tot dusver. Bij de wintertests waren de voortekenen er al. Toen werd het nog door velen in de wind geslagen, maar inmiddels kan niemand meer om het team heen. Het team heeft op alle fronten progressie geboekt. Vooral de B.A.R. 006 is een grote verbetering ten opzichte van de auto van vorig jaar en kreeg al snel de bijnaam 'Sexy Lady' mee van zijn ontwerper, Geoff Willis. Dat die sexy lady ook nog snel is, komt niet in de laatste plaats door Honda, dat met de RA004E inmiddels de sterkste krachtbron van het veld is.

Het stelde Jenson Button in staat om een tot nu toe uitstekend seizoen te rijden. In Maleisië was er zijn allereerste podiumfinish, twee races later gevolgd door een eerste pole position. En met een beetje geluk zou zelfs een eerste overwinning tot de mogelijkheden behoren. Button heeft zich inmiddels ook naast de baan bewezen als de kopman van het team, een rol die hij na het vertrek van Villeneuve heeft overgenomen.

Takuma Sato was even vaak opzienbarend als te gretig. Vaak op de limiet, maar net zo vaak erover en dat pleit er niet voor dat hij in zijn testjaar veel heeft geleerd. Acties als op de Nürburgring en in Montreal wierpen hem ver terug, waardoor B.A.R. het eigenlijke potentieel nog niet eens volledig heeft benut. Nu moet gezegd dat Sato vaak uitviel door motorische problemen, maar het opvallende was dat het juist alleen hem steeds gebeurde. Iets wat Jenson Button onlangs subtiel aantipte. Sato zou de Honda met zijn rijstijl te zeer op de proef stellen. Waar of niet, zeker is dat Sato in de tweede seizoenshelft constanter zal moeten presteren. De tweede B.A.R. is inmiddels een gewild object in het paddock en Sato zal er dan ook alles aan moeten doen om het team te overtuigen.

Running To Stand Still

Het blijft tobben bij Jaguar Racing. En dat is ondanks het harde werk dat er door het team wordt verzet vooral een kritische noot aan moederconcern Ford. Jaguar is op papier een fabrieksteam, maar moet het feitelijk stellen met een budget van een privateer. En dat laatste werkt als een handrem op het team, dat in de eerste seizoenshelft opnieuw tussen wal en schip verkeerde. Er wordt geknokt, er wordt vooruitgang geboekt, maar reëel gezien komt het team geen stap verder. Puur omdat de andere teams meer progressie maken.

De Jaguar R5 is een degelijke auto, maar komt op alle fronten te kort om de strijd aan te gaan met de mannen vooraan. Waar Mark Webber door een aanvallende strategie vorig jaar nog regelmatig opviel, rijdt nu feitelijk iedereen met een drie-stop- strategie en blijft het talent van de Australiër bijna onopgemerkt. Het is dan ook zo dat de Jaguar Webber niet in staat stelt om op zijn niveau te presteren. Hij haalt het maximale uit de auto en alle pogingen om er meer uit te halen resulteren in het 'overdriven' van de auto, waardoor je feitelijk alleen maar verder terugvalt.

Een situatie die de jonge Christian Klien niet slecht uitkomt, want die kan zijn teamgenoot daardoor dichter benaderen dan zijn voorgangers. Klien heeft een heel degelijke eerste seizoenshelft achter de rug. Uiteraard waren er ook bij hem wat beginnersfoutjes, maar hij leerde zeer snel en heeft de Jaguar met vaste regelmaat aan de finish gebracht. Lukte dat niet, dan was dat meestal te wijten aan de betrouwbaarheid. Die is redelijk te noemen, maar zeker niet beter dan gemiddeld.

Voor de tweede seizoenshelft ziet het er niet goed uit voor het team. Tot nu toe kon ze regelmatig met succes de strijd aangaan met de Toyota's, maar dat team komt binnenkort een compleet nieuwe auto aan de start. Als ook McLaren haar vorm hervindt en de teams vooraan hun betrouwbaarheid consolideren, zal het voor Jaguar steeds moeilijker worden om punten te scoren. 

Met dank aan Williams en Toyota...

De Grand Prix van Canada maakte veel goed voor het team van Jordan en daarvoor moest dank uitgaan naar Williams en Toyota, die door hun diskwalificatie hun punten kwijt raakten. Jordan komt daarmee voor het tweede achtereenvolgende jaar weer heel mooi weg dankzij een enkele race, die net even anders verliep dan normaal. Het is dan ook het enige waar Jordan op mag hopen, want op eigen kracht punten scoren is opnieuw uitgesloten voor de mannen in het geel. 

Ten opzichte van vorig jaar heeft Jordan zich aanmerkelijk hersteld. In tegenstelling tot in 2003 is er weer de aansluiting met het middenveld, maar het team moet meer dan ooit vrezen dat ze die in de loop van het jaar weer kwijt zal raken. Het ontwikkelingstempo is namelijk moordend dit seizoen. Niet alleen mechanisch, ook dankzij de banden zijn de auto's dit jaar zo'n 3,5 seconde sneller dan vorig jaar. En dat zet de druk bij de kleinere teams er vol op. Zij moeten met zeer beperkte middelen proberen de 'schade' te beperken en in dat licht doet Jordan het dit seizoen zeker niet slecht.

Vooral Nick Heidfeld werkt hard om het team naar voren te helpen. Een half jaar geleden leek er voor de Duitser weinig hoop meer op een langer verblijf in de Formule 1, maar Eddie Jordan maakte als racer pur sang de juiste keuze. Heidfeld haalt het maximale uit de Jordan en kan zich daardoor verrassend sterk profileren in het middenveld. De punten die hij in Monaco haalde door de vele uitvallers waren dan ook meer dan verdiend.

Minder positief ben ik over Giorgio Pantano. De Italiaan heeft het moeilijk om zich te bewijzen in de tweede Jordan. Nu valt dat zeker niet mee voor een debutant, maar Pantano mist de doortastendheid waarmee een goede Formule 1-coureur zich onderscheidt. In de races staat hij nadrukkelijk in de schaduw van Heidfeld. Het feit dat Timo Glock in de race waarin hij zelf door problemen met zijn management verstek moest laten gaan, met veel geluk punten scoorde, pleit zeker niet voor hem. Hij zal in de tweede seizoenshelft de ervaring van het eerste half jaar moeten laten gelden, anders houdt zelfs zijn sponsorgeld hem niet langer in de Formule 1...