De eerste Grand Prix van 2004 zit erop en ik moet zeggen dat ik erg opgelucht was dat het na vijf maanden eindelijk weer los ging. Na zo'n lange winter krijg je toch weer kippenvel als je de motoren op volle kracht hoort gieren en de concentratie op de gezichten van de coureurs en teambazen is af te lezen. Er is ook geen betere plaats denkbaar dan Melbourne om het seizoen mee te beginnen. Het Albert Park-circuit is prachtig gesitueerd onder de rook van de grote stad en de Australiërs zijn zo fanatiek en enthousiast dat het zelfs op de coureurs een zichtbare uitwerking heeft. Meer dan ooit stonden ze dit jaar open voor de aandacht van de fans. 

Onder aanvoering van Mark Webber werd door de Grand Prix Drivers' Association het initiatief opgevat om een aantal uitverkoren fans de Formule 1 van dichtbij mee te maken. De Australiër bracht het idee zijn steun aan de stichting Brainwave, dat opkomt voor jonge kankerpatiëntjes, te koppelen aan een bezoek aan het paddock en een fotoshoot met een aantal coureurs. Hoewel de omvang van de actie bescheiden is, moet gezegd dat het een eerste stap in de goede richting is om de Formule 1 toegankelijker te maken voor de fans. Na jaren waarin de afstand tot de fans steeds verder toenam, lijkt men zich bewust te worden van de negatieve gevolgen die dit op termijn kan hebben voor de populariteit van de sport. 

Dat laatste was in de afgelopen maanden meer dan eens het onderwerp van gesprek in de vergaderingen van teambazen en de FIA. FIA-president Max Mosley doordrong de heren teambazen van het feit dat de Formule 1 de fan langs de baan in de laatste seizoenen steeds verder uit het oog heeft verloren. Om die reden besloot men andermaal tot het wijzigen van het format van het weekend. Door de samenvoeging van de twee kwalificatiesessies en de invoering van een extra vrije training zou de toeschouwer langs de baan eindelijk weer waar voor z'n geld krijgen. En, eerlijk is eerlijk, dat hebben ze in Australië absoluut gekregen. 

Toch is men te veel over een nacht ijs gegaan bij de invoering van de nieuwe procedures. De nieuwe marathonsessie kwalificeren werd niet door iedereen een succes gevonden. Een aantal coureurs deed het al af als een lachertje en ook de media waren niet altijd even genuanceerd in hun oordeel. Het feit is echter wel, dat de nieuwe kwalificatiesessie alles bij elkaar langer duurt dan de complete wedstrijd en dan mogen we nog van geluk spreken dat de sessie niet een keer is stil gelegd. Vooral bij het eerste uur kwalificatie kun je je vraagtekens zetten. Doordat de eerste run alleen bepalend is voor de startvolgorde van de tweede, is de relevantie beperkt. Bij stabiel weer maakt het immers niet zo heel veel uit of je als laatste of als op vier na laatste moet beginnen. De coureurs zijn vrij in hun banden- en brandstofkeuze, waardoor er sowieso geen eenduidige vergelijking te maken is. Maar het belangrijkste is dat 100 minuten kwalificeren gewoon veel te lang is om de aandacht van de kijker vast te houden. 

Ik vond het des te opvallender dat Bernie Ecclestone in hetzelfde weekend dat hij onderkende dat het toch wel erg lang duurde, ook een uitspraak deed dat hij in de toekomst het liefst naar twintig Grand Prix' per seizoen zou gaan. Hoewel dat ongetwijfeld weer een flinke zak dollars extra zal opleveren, verbaasde het me wel enigszins. Diezelfde Ecclestone uitte een paar jaar geleden namelijk nog kritiek op sporten als wielrennen en voetbal, die naar zijn idee te veel wedstrijden organiseren. Het is inderdaad denkbaar dat de aandacht van de kijker verslapt wanneer het aanbod te groot is. Nu er praktisch iedere dag voetbal op TV is, is het nauwelijks nog mogelijk om alles te volgen. Wat dat betreft deed men het in de Formule 1 goed, door het aantal evenementen te beperken tot zeventien per jaar.

Met achttien wedstrijden is dit seizoen echter al langer dan ooit. Wat men uit het oog verliest, is het feit dat het enorm veel vergt van de coureurs en het teampersoneel. Zij presteren voortdurend onder druk en zijn bovendien de helft van het aantal weekenden van huis. Je kunt je afvragen in hoeverre het nog te verdedigen is om het commerciële belang voorop te stellen. Het lijkt hoogst onwaarschijnlijk dat de teams zullen instemmen met twintig wedstrijden, maar de situatie is mijns inziens wel zo serieus dat de heren zich in het vervolg eerst alle gevolgen moeten overzien voordat men weer tot nieuwe veranderingen over gaat.

Groeten,

         Stefan