Tja. Daar sta je dan als geboren rasoptimist die evenals vele anderen goede hoop had op een positieve afloop van de onderhandelingen tussen Jos Verstappen en Jordan. Er bleek nog lang geen overeenstemming te zijn op het moment dat ik volledig overtuigd schreef dat de deal tussen Jos en Jordan een kwestie van tijd was. Dat laatste klopte overigens wel, maar tot een deal kwam het niet. Beide partijen bleken te veel te verschillen in hun eisen en er was te weinig bereidheid om daarbij een gulden middenweg te zoeken. Het was dan ook een beetje de Goden verzoeken; roepen dat het een 'done deal' is op het moment dat dat nog verre van het geval is. Iets waar ik overigens niet de enige in was. Trust-directeur Michel Perridon liet het Algemeen Dagblad ook maar al te graag weten dat een deal heel dichtbij was. Ik herinner me vaag een gezegde dat hier feilloos op van toepassing is. Iets met een huid en een beer?!!

Het klinkt vreemd, maar de gloriastemming die er tot half januari heerste lijkt juist een van de factoren die remmend hebben gewerkt op de onderhandelingen. Jordan was absoluut niet blij met het opportunisme dat door de Nederlanders aan de dag werd gelegd. 'Wie betaalt bepaalt' is een veel gehoorde kreet. Laat dat nu juist iets zijn wat je beter niet kunt zeggen in onderhandelingen met een Formule 1-team. Vaak is het wel zo, maar je moet het vooral niet wagen de teambazen zich daarvan bewust te maken. Daarbij zijn ultimatums en publieke onderhandelingen in de Formule 1 uit den boze. Persoonlijk was het voor mij nog een verrassing dat Jordan desondanks de onderhandelingen wenste voort te zetten. Les 1 bij onderhandelen met Eddie Jordan is dat zijn ego groter is dan zijn schoenmaat. Dat is bij Huub Rothengatter die onderhandelingen met Jordan al drie keer zag mislukken wel bekend, maar uitgerekend hij werd door Perridon aan de kant geschoven. Nu staat Huub niet bekend als de gemakkelijkste, maar het feit ligt er dat Rothengatter Verstappens carrière al meerdere malen heeft gered, zelfs toen de uitgangpunten een stuk slechter waren dan nu.

Toen Perridon dat zelf in begon te zien was het eigenlijk al te laat. Het rijderscontract van Verstappen barstte van de 'als' en de 'maars' en Jordan weigerde pertinent dat aan te passen. De Ierse teambaas was vastbesloten het absolute maximum te halen uit de tweede Jordan en schuwde geen enkel middel om de twee belangrijkste gegadigden, Trust en Benson & Hedges handig tegen elkaar uit te spelen. Dat laatste is funest voor de vertrouwensbasis die je mijns inziens moet hebben wanneer je als coureur voor iemand bij 240 kilometer per uur je leven in de waagschaal legt. En al helemaal wanneer je daar ook nog grof geld voor neer moet leggen. 

Door de hele situatie ziet het er plotseling toch weer heel slecht uit voor de carrière van Verstappen. De grid is vol en de start van het seizoen komt met rasse schreden dichterbij. De rol van testrijder zit er voorlopig ook niet in, want de FIA heeft bepaald dat coureurs die op vrijdag als derde rijder voor de teams uitkomen maximaal zes Grand Prix' mogen hebben verreden in de afgelopen twee seizoenen. Daarmee is ook die deur voor Jos gesloten en resteert hem weinig meer dan afwachten. Het wordt er zeker niet gemakkelijker op nu een nieuwe generatie coureurs zich heeft aangediend en Verstappen zelf de dertig inmiddels ruimschoots is gepasseerd. Voorlopig kan hij alleen hopen dat er een team is dat haar coureur tussentijds wil inwisselen en dat ze zijn telefoonnummer nog ergens op een papiertje hebben staan.

Groeten,

         Stefan