Het is half juni, alweer bijna halverwege het seizoen en we kunnen concluderen dat de Formule 1 een ingrijpend half jaar achter de rug heeft. Een half jaar waarin er veel gesproken is over reglementen en procedures, maar bovenal een half jaar, waarin de traditionele top-3, die jarenlang zo onaantastbaar leek, van haar voetstuk is gevallen. In plaats van Williams en McLaren zijn het nu Renault en B.A.R. die de dienst uitmaken achter de Ferrari's. Een situatie die wel eens langer stand zou kunnen houden dan Williams en McLaren doen geloven.

Het moet gezegd dat Renault en B.A.R. tot op zekere hoogte hebben geprofiteerd van de matige vorm van de beide topteams in de eerste races van het seizoen. Vooral Renault miste aan het begin van het seizoen snelheid, maar heeft veel gecompenseerd door regelmaat en betrouwbaarheid. Toch waren de voortekenen van een op handen zijnde wisseling van de wacht er al langer. Zowel Renault als B.A.R. heeft vorig jaar een zeer sterke opmars doorgemaakt. Renault deed het vorig jaar al erg goed met als hoogtepunt de overwinning van Alonso in Hongarije. De meeste aandacht gaat momenteel echter uit naar B.A.R. Ook zij hebben de afgelopen jaren keihard gewerkt, maar pas dit seizoen is de progressie zo zichtbaar.

Dit is niet in de laatste plaats toe te schrijven aan de overstap naar Michelin-banden. Het team stond vorig jaar echt op het tweede plan bij Bridgestone, dat toen alles uit de kast moest halen om Schumacher aan de wereldtitel te helpen. Button en Villeneuve stonden daardoor vaak buiten de top-10, achter de meeste Michelin-teams. Al vanaf de eerste ronden op Michelin-banden werd duidelijk hoe competitief B.A.R. feitelijk was. De nieuwe auto zorgde bovendien voor nog eens een flinke stap voorwaarts. In Barcelona werd baanrecord na baanrecord verbroken, maar toch werd het signaal nog niet begrepen door de andere teams. Die hielden het erop dat B.A.R. met lege tanks indruk wilde maken op Honda om het contract te verlengen.

De realiteit was echter dat het team het wel degelijk bij het rechte eind had en de principeovereenkomst met Honda er allang lag. De Japanners hebben evenals het team grote stappen gemaakt en de Honda V10 geldt inmiddels als de sterkste krachtbron van het veld. Bij Williams drong pas in Melbourne door dat de competitiviteit die ze naar aanleiding van de tests dacht te hebben een illusie was. Het team werkt onder de nieuwe Technisch Directeur Sam Michael hard om zich terug te vechten naar de top-3, maar ze zal daaraan een harde dobber hebben. Vooral B.A.R. lijkt nu heel goede kaarten te hebben om de steile leercurve door te trekken en Ferrari vanaf 2005 serieus te bedreigen.

Het team uit Brackley heeft in Geoff Willis een van de grootste ontwerptalenten van de Formule 1 in huis. Een die bovendien in staat is leiding te geven aan het technische team en dat kan niet van alle topontwerpers worden gezegd. De sleutel ligt echter bij Honda. Het Japanse merk heeft een roemrucht verleden en heeft een reputatie zich zeer snel te kunnen ontwikkelen. Vooral het feit dat naast Button ook de eigen Takuma Sato het zo goed doet, is een extra motivatie voor de Japanse engineers. Nu ook Michelin zich steeds meer achter B.A.R. lijkt te formeren zou er wel eens een sneeuwbaleffect kunnen ontstaan, die de heerschappij van Ferrari sneller afbreekt dan we tot nu toe voor mogelijk hielden. Wanneer je Ferrari wilt verslaan, zul je dat op basis van pure snelheid moeten doen. In organisatorisch opzicht staat Ferrari als een huis, maar in de racerij geldt dat alleen als een randvoorwaarde om successen te kunnen behalen. Uiteindelijk komt het aan op snelheid en lef en dat is op dit moment de grote kracht van B.A.R.

Groeten,

         Stefan