Aan het begin van een nieuw jaar dwalen mijn gedachten wel eens af naar wat me allemaal weer te wachten staat. Onwillekeurig probeer je een lijn te brengen in de beelden die voorbij flitsen en doemen allerlei scenario's op. Maar uiteindelijk wordt je er niet veel wijzer van. Er kan in een jaar tijd heel veel gebeuren en dat maakt het gewoon onmogelijk het in een keer allemaal op een rijtje te zetten. Leuker is het wat mij betreft om terug te kijken en te zien of het beeld dat ik eerder had, ook uit is gekomen.

Nu moet ik zeggen dat ik een paar jaar geleden een heel ander beeld had van het jaar 2004. Ik had me er veel van voorgesteld, maar niet dat het zo ver zou komen dat we als Nederland ooit in tijd van oorlog een schadevergoeding zouden aanbieden aan de nabestaanden van een Irakees die op het punt stond onze jongens te belagen, omdat de kogel van de Nederlandse soldaat eigenlijk bedoeld was als afweermiddel. Ik had ook nooit gedacht dat we het in het ultramoderne 2004 zouden moeten stellen met een bijna machineachtig murmelende minister-president die zo uit een verschoten zwart-witportret van halverwege de vorige eeuw lijkt te zijn gestapt. Gelukkig was een groot deel van Nederland zo wijs de man in een enquête van het Algemeen Dagblad uit te roepen tot slechtste politicus van het jaar, maar anderzijds begin ik toch ook te twijfelen. Zo had je me destijds niet moeten vertellen dat Nederland en masse voor de buis zou zitten voor de avonturen van Frans Bauer en zijn familie. Sinds het optuigen van de kerstboom en de kookescapades van de minderbegaafde knuffelkamper het gesprek van de dag zijn, staan zijn platen wekenlang op nummer 1 in de hitlijsten en kreeg hij Ahoy tien keer uitverkocht. Niet om de muziek, maar vooral omdat 'ie zo gewoon is gebleven.

Wat de Formule 1 betreft, zijn er toch ook wel dingen die ik niet had verwacht. Ik had Michael Schumacher als coureur hoog zitten, maar nooit gedacht dat de man nog eens alle records aan flarden zou rijden. Een andere verbazing diende zich in de afgelopen week aan toen Williams haar nieuwe auto presenteerde. De voorkant van de nieuwste aanwinst uit Grove wordt door aërodynamici geprezen, maar qua aanzicht houdt het niet bepaald over. 'Oerlelijk' is eigenlijk nog zacht uitgedrukt. Desondanks blijkt het gezien de eerste resultaten in de wintertests wel te werken. Ik vrees dat het wereldje nu alweer massaal aan het kopiëren is geslagen en we binnen afzienbare tijd twintig soortgelijke creatures aan de start zien verschijnen. Renault is het eerste team dat er openlijk voor uitkomt en de rest zal in de komende weken wel volgen.

Wat Jos Verstappen betreft had ik niet verwacht dat we de Nederlander er in het komende seizoen nog bij zouden hebben. De interesse van een aantal Nederlandse bedrijven kwam vorig jaar toch wel onverwacht, nadat Jos in de jaren daarvoor vrijwel steeds in de marge had meegereden en in het bewuste jaar 2002 niet eens aan de start stond. Dat hij nu met steun van zijn sponsoren bij Jordan aan de slag kan is gewoon mooi. Ik had echter wel verwacht dat het management van Verstappen in de tussentijd toch wat geslepener zou zijn in haar communicatie. Het is nog altijd zo dat naarmate je dichter bij de uiteindelijke, langverwachte bekendmaking komt, Jos' management er alles aan doet om het vooral in alle toonaarden te ontkennen. Men heeft blijkbaar niet door dat juist wanneer de geruchten zo sterk zijn, ontkennen eigenlijk bevestigt dat er iets op komst is. Er zijn immers zo veel geruchten, dat je ze onmogelijk allemaal uit de wereld kunt helpen. Toen er in de afgelopen week dus voor het eerst weer zo'n geforceerd statement verscheen waarin werd verteld dat Verstappen bovenal nog geen contract had getekend, dat het 'nu eenmaal Formule 1 blijft', maar dat men vertrouwen had op een goede afloop, wist ik genoeg. Jos wordt deze week officieel Jordan-coureur.

Groeten,

         Stefan